چکاوک عاشق

سلامی دوباره با 2 تا شعر از خودم

chakavakeashegh — Fri, 10 Nov 2006 08:05:18 GMT

گلهای بسیار سفید ِ روی میز. چقدر در این روزها به شما چشم دوخته ام. نمی دانم به کدام موسیقی ِ بی صداست که اندام کشیده ی ساقه هایتان دامن ِ پرطراوت ِ گلبرگها را در رقصی چنین موزون و واگرا به رخ آسمان اتاق می کشند، چقدر در این روزها به بخشندگی رخسار متبسم شما چشم دوخته ام. چه خوب می دانم که تا این ساعت حجم شکفتن غنچه هایتان چه اندازه بوده است. لحظه ای نیست که نگاهم روی سپیدی انبوه شما ثابت شود و موجی کوچک از مهر و امید ساحل دلم را نوازش نکند. گلهای بسیار سپید روی میز من! ...

اینروزها در عبور دلهره آمیز از خلاء ِ بی خاطره هر چه بیشتر احساس کرده ام که شاید بتوان گفت انسان در مهمترین سفرهایش تنهاست و در مهمترین تنهاییهایش هرگز تنها نیست همیشه پرتوهایی از خورشید از روزن های ناشناخته و خارج از انتظار خود را به او می رسانند. کاش این را فراموش نکنم.

نگهی کرد مرا نیش خندی شیرین

دست پایم لرزید چه بگویم اکنون

نگهش!

وه چه جنون آمیز است

نفسم حبس شده هان درنگی کردم!

دیدگانم بستم

حس زیبائی بود بس عجب بود که می ترسیدم

چشم را باز کنم

آب بود؟ آتش بود؟!

هر چه بود سخت مرا می لرزاند

سر فرا گوش من آورد

بگفت ای عاشق لحظه ای خشکم زد

و همی شد که او گفت مرا:

عشق زیباست ولی...

دل قوی دار... که هجری هم هست

رسم بر این نبود

که مرا بگذاری

که رهایم بکنی

رسم بر این نبود

که تو بی من سفر اغاز کنی

دیشبم یاد تو بر خانه ی دل در میزد

لحظه ام تیره و تار

نفسم باز گرفت

پاک دیوانه شدم

تو چرا درد بجانم کردی

تو چرا روی زمن گرداندی توچرا؟؟!!!!

نه سوالی دارم

تو چرا خوابیدی؟

هیچ فکر دل ما را کردی؟

هیچ از من نظری پرسیدی؟

این حریر مهتاب که در او انهمه دنیای من است

انهمه زمزمه و وسوسه وراز من است

جای تو نیست

صبر ندارم دیگر پاسخم ده اکنون

تو چرا خاموشی؟؟ تو چرا خاموشی؟؟!!؟

سلام سلام سلامی دوباره

chakavakeashegh — Thu, 21 Sep 2006 20:13:12 GMT

سلام سلام سلامی دوباره

راهی بلند در پیش است و من باید برم فکر توشه ای از اندیشه های تازه و بکربرای روح پر عطشم بیابم .شاید دستانم شانه های لطیف و مهربانت را لمس کندوشاید ثانیه های زندگیمدر پس خمودگی،گم شوند.................

دلم می خواهد ابرها را در آغوش بگیرم و قطرهای ماه بنوشم و با پرندگان به اوج برسم...دلم میخواست راه زندگی انسانهاسرشار از تکرار مهربانی و دوست داشتن بود. تنها شیرشنی سخنان توست که مرا از طعم سیب سرشار خواهد کرد.تنها دستهای مهربان توستکه مرهم من خواهد بود ،زندگیم تنها با شفافیت وجود خالص تو پراز نور میشود.پس بیا وجودم را پراز تولد ترانه کن و بدان که دستان پر نجابت توست که لانه ی خوشبختیم را خواهد ساخت تنها دل در یایی توست که مرا پر از تکرار آبی آرامش میکند،دوست دارم مرهم تنهای ام....نوازش دستان مهربان تو باشد.

من آرام در کوچه پس کوچه های دلت قدم زدم،تا تو را بیشتر بشناسم و آنگاه که اجازه دادی در دریای چشمان تبه جستجو بپردازم،گم شده ی خد را یافتم

....................................

سراب

زنظربازی دل جمله سرابی سهمم

این همه شادی و بس چشم پرآبی سهمم

خواب بود آنچه که درپرده ورویا دیدم

زآنچه بگذشت به من حال خرابی سهمم

پیش ازاین عشق چه بودیارچه بوددردچه بود

حال نظر کن تو مرابس تب وتابی سهمم

درکفم چیست مگر ذره ای از خاطره ها

این همه پرسش خاموش نه جوابی سهمم

می نویسم همه از عشوه ونازمطرب وچنگ

حاصلش برگ و قلم دفترو بابی سهمم

هان دژمان تو حذر کن مکنی کار مرا

از همه عشق و وفا کو؟!که سرابی سهمم

دوست دار شما امیر

معذرت

chakavakeashegh — Mon, 11 Sep 2006 21:03:53 GMT

اول : معذرت می خوام از شما و تمام دوستان مهربانم
دوم: سلام خوبین؟
سوم : چند وقتی مشکلات زیادی برام پیش اومده نمی تونم بیام و به دوستان سر بزنم

چهارم: اگر خدا بخواد تا اخر هفته حل میشن و از خجالت همتون در میام

ممنون که منو همراهی میکنین

موفق و سر بلند باشین

سلامی دوباره

chakavakeashegh — Thu, 17 Aug 2006 09:43:18 GMT

با سلام خدمت خدمت تمام دوستان و همراهانی که من و تنها نذاشتن و با نظرهاشون به من انرژی بخشیدن

من از همگی شما مهربونا طلب بخشش دارم .ببخشید که دیر اپ کردم.

باز هم با شعر امدم البته با یه متن زیبا گه امیدوارم خوشتون بیاد

سربلندو پیروز باشید

.........................................................................................................

هی...سلام!

وقتی به من نگاه میکنی انگار شاپرکها از چشمهایت پر می گیرند

و آرام آرام روی چشمهای من می نشینند بی هیچ کلامی.سکوت

سنگینیمیان من وتو پا میگیرد

مثل گذشته ها......اما من، تو را نگاه میکنم و تو...نمی دانم کجا را...

نگاه خیره ات سرخی تندی را جا به جا روی گونه هایم می رویاند.

وته مانده ی لبخندی را روی صورت مهربانت پهن می کنذ سرت را

به زیر می اندازی.

از پشت درختان می گذری،نگاهت با من نیست،خسته ام ،خسته تر

ازان که تو را وادارم که چیزی بگوئی . مهتاب انگار روی گو نه

هایت جا مانده است.کتابهایم را لای دستهایم جابجا میکنم و راه می افتم

.نجوائی از لابلای لبانت سرازیر می شود ،می ایستم میگوئی...

هی ..سلام می خواهم بودن را باور کنم خالی از گذشته؛چرا که گفته اند:دیروزتاریخ است و امروز زندگی.

......................................................................................................

باز این وسوسه ی عشق چه پرداخت مرا

این همه دور فلک قعر شب انداخت مرا

بیخودم کرد زخود و آه که جانم می برد

شهر طوفان زده ی بود که انداخت مرا

این همه بغض شکستم که مگر روز رسد

حالیا جمله شبست کین دلک انداخت مرا

چشم بی تاب من اکنون نبرد چاره بکار

غم آن یار چو اسبیست که می تاخت مرا

دست نجار زمان بر بدنم تیغ کشید

گشته ام من چو حلالی چه پرداخت مرا؟!

آری این عشق که گفتند همه از زیر و بمش

نگهی بر رخ زردم که چون ساخت مرا

جان دژمان سخنی عاقبت از عشق بگو

گفت بی حدو حصارست که انداخت مرا

دوستداران شما:امیر و امیره

2تا شعر

chakavakeashegh — Mon, 10 Jul 2006 21:33:18 GMT

سلام ببخشید که دیر آپ کردم.این بار با ۲ تا شعر اومدم

.اولی از هوشنگ ابتهاج.دومی از خودم

امیدوارم خوشتون بیاد

..........................................................

امروز نه اغاز و نه انجام زمان است

غیر از غم وشادی که پس پرده نهان است

گر مردرهی غم مخور از دوری ودیری

دانی که رسیدن هنر گام زمان است

تو رهرودیرینهی سر منزل عشقی

بنگر که زخون تو به هر بام نشان است

از روی تو دل کندنم اموخت زمانه

این دیده از ان روز که خونابه فشان است

دردا ودریغاکه در این بازی خونین

بازیچه ی ایام دل ادمیان است

ای کوه تو فریاد من امروزشنیدی

دردیست در اینسینه که همزاد جهان است

از داد و وداد انهمه گفتند و نکردند

یا رب چقدر فاصله ی دست و زبان است

ه.ا.سایه

.............................................................................

ديريست كه با ياد تو من زنده ترينم

ليك جز ياد تو اي دوست نباشد به قرينم

با ياد تو از كوه و كمر نيست هراسم

هيهات كه از داغ تو من مرده ترينم

كي وصل بودهي غم هجران تو يارا

در ياد تو من روشن و خاموش ترينم

از خاك بر افلاك شدم با غم عشقت

بازا و تماشا بكن اي دوست كه اينم

از هفت فلك من نگذشتم چو ببيني

با قدرت دل پرتوي از نور ببينم

پرسي تو مرا حال تو چيست باز بگفتم

انجا شود آسان كه از عشق چنينم

آري بنگر بر دل ياران خرابي

دژمان تو بيا گنبد ميناست گزينم

دوستدار شما:امیر

chakavakeashegh — Thu, 22 Jun 2006 22:31:26 GMT

این بار اومدم ولی متفاوت

مرد پارسا هرگز پارسایی خود را نمی سنجد

....................................................

اگر در مورد هدفی که دارید سماجت کنید .حتما به ان می رسید

.......................................................

گفتند: شکست یعنی تو یک انسان در هم شکسته ای!

گفت:نه!شکست یعنی من هنوز موفق نشده ام

گفتند:شکست یعنی تو هیچ کار نکرده ای.

گفت:نه!یعنی من هنوز چیزی یاد نگرفته ام

گفتند:شکست یعنی تو یک ادم احمق بوده ای

گفت:نه! یعنی من به اندازه ی کافی جرءات وجسارت داشته ام.

گفتند:شکست یعنی تو دیگر به ان نمی رسی

گفت:نه!شکست یعنی من باید از راه دیگری به سوی هدفم حرکت کنم

گفتند: شکست یعنی تو حقیر و نادان هستی

گفت: شکست یعنی من هنوز کامل نشده ام

گفتند: شکست یعنی تو زندگی ات را تلف کرده ای.

گفت:نه!شکست یعنی من بهانه ای برای شروع کردن دارم

گفتند:شکست یعنی تو دیگر باید تسلیم شوی.

گفت:نه!نه!شکست یعنی من باید تلاشم را بیشتر کنم

تنها وظیفه ی انسان عشق ورزیدن است     (کامو)

در هر شرایطی که هستید با تمام توان و با استفاده ازتمام امکانات خود کار کنید    (روزلت)

دشمنان خود را با دوست کردن انها از میان بردارید    (اپیکتوس)

نبوغ را می توان به عبارت دیگر:پشتکار و بردباری و شکیبائی گفت     (بوفن)

وظیفه حال را نباید به آینده واگذار کرد.هر چند در اینده بهتر و بزرگتر باشد    (ارنست تاویل)

یک اراده ی قوی بر همه چیزغالب می شود حتی بر زمان.   (بناپارت)

کار بهترین در مان درد هایمان است    (ولتر)

ترقیات بشر.زاده ی عمل و کار انسان است    (بناپارت)

شناختن وظیفه کار مشکلی نیست ولی! انجام وظیفه مشکل است    (لرد آوویبوری)

فقط به پیروزی فکر نکن!به راه رسیدن به ان فکر کن    (نوبل)

برای انکسی که ایمان دارد نا ممکن وجود ندارد    (رابینز)

یه شعر دیگه از خودم

chakavakeashegh — Sat, 10 Jun 2006 19:25:18 GMT

فقط گفتم..............

آری..باید بروم

خشکش زده بود

تماشا می کرد؟!

زبانش قدرت حرفی نداشت

رنگ از رویش رفت

ته دل خالی شد

او نشست و دست بر سر بنهاد

بکجا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

حلقه زد اشک درون نگهش

باز دیوانه شدم

موقع رفتن باید...........

ولی!!!!!!!!!!!!

رفتنم همچون مرگ

بر دلش سخت نشست

اشک در چشم شدو قدرتم جمله شکست

دست و پایم دگر تاب نداشت

بار رفتن بکجا؟

دم آخر..ببوسیدم از ان پیشانی

بدنش می لرزید

محکم در سینه گرفتم او را

بغض آزاد کنم.بغض ...آزاد کنم....

تا که در لحظه ی آخر

ببیند که منم میلرزم

سومین شعر از خودم

chakavakeashegh — Mon, 29 May 2006 18:55:45 GMT

عاقبت من غزلی خواهم گفت

ودران آئینه عشق نظر خواهم کرد

که بگویم سحر از درد فراق و بنالم شبی از داغ جنون

عاقبت من غزلی خواهم گفت همه در وصف نظر بازی دل

همه از برق نگاهی که ربود

همه از چشم سیاهی که شکست

دل شیدای مرا در سینه

من ز رخسار تو می جویم شوق

من زلبخند تو جان می گیرم

من ..زعمق نگهت می گریم

که نگاهت بکجاست

این همه راز چرا خفته دران

این همه راز چرا خفته دران..؟

من به چشمان تو می اندیشم

من..به چشمان تو می اندیشم......

دومین شعر از خودم

chakavakeashegh — Fri, 19 May 2006 20:16:39 GMT

من سئوالی دارم از که باید پرسید؟

هان امروز کسی هست که دهد پاسخ من

راز این وسوسه چیست؟ آه شاید کمکی بد گفتم

راز این دغدغه چیست؟ در پس پرده چه ها میگذرد

آری آن پرده ی عشق

از چه روست یا که چطور

تا دل کس کمکی عاشق گشت

یا که یک چهره از آن حاله کمی گلگون گشت

شخص بدبخت شود

آه بازم کمکی بد گفتم

شخص دل رحم شود گر دلش سنگ بود نرم شود

شخص ایثار کند از بر خویش نخواهد چیزی

راز این نکته کجاست؟

برگ گل له نشود آه هیچ کس به آن مورچه دستی نزند

طفلک بیچاره دست از دست نداند

گو حواسش بکجاست

باورم نیست حقیقت این است؟!

آری آری شاید؟

کاش میدانستم.......

دعا

chakavakeashegh — Tue, 16 May 2006 21:54:54 GMT

چرا تو ای شکسته دل خدا خدا نمی کنی

خدای چاره ساز را چرا صدا نمی کنی

به هر لب دعای تو فرشته بوسه می زند

برای درد بی امان چرا دعا نمی کنی

به قطره قطره اشک تو خدا نظاره میکند

بوقت گریه ها چرا خدا خدا نمی کنی

دل تو مانده در قفس جدا از اشیان خود

پرنده ی اسیر را چرا رها نمی کنی